Wiele par trafia do mnie nie dlatego, że dzieje się coś skrajnego. Trafiają dlatego, że są w tym samym domu, a czują się osobno. Rozmowy kończą się zanim się zaczną, a to, co ważne, odkładane jest na później, które nie nadchodzi. Chcą wreszcie powiedzieć co czują i wiedzieć, że druga osoba to usłyszała.
ta sama kłótnia, która wraca od miesięcy i oboje wiedzą jak się skończy
poczucie bycia obok siebie, ale nie bycia razem jednym zespołem
zdrada albo utrata zaufania
napięcie kiedy jedno chce bliskości, a drugie potrzebuje przestrzeni
rozmowy, które urywają się
w połowie albo nie zaczynają wcale
coś się między nimi zmieniło i żadne z nich nie wie, co i kiedy dokładnie
To, co para przynosi do gabinetu, rzadko jest tym, o co naprawdę chodzi. Konflikt jest zwykle wierzchołkiem. Pod złością może kryć się tęsknota, pod wycofaniem lęk przed odrzuceniem, pod chłodem bezradność i potrzeba bycia zauważonym.
Wiele par wpada w ten sam schemat: jedno naciska, drugie się wycofuje, jedno krzyczy, drugie milknie i oboje czują się coraz bardziej niezrozumiani. W mojej pracy interesuje mnie nie tylko to, o co para się kłóci, ale to, co dzieje się między nimi w samym środku napięcia: lęk o więź, poczucie osamotnienia, próba odzyskania kontaktu, która wygląda jak atak.
Terapia par daje przestrzeń do przyglądania się temu, co dzieje się w relacji, kiedy rozmowa staje się trudna, konflikt wraca mimo kolejnych prób rozwiązania, a związek zaczyna być źródłem napięcia albo bólu.
W takiej pracy ważne jest dla mnie rozumienie cyklu, w który para wpada, i tego, co każda z osób próbuje w tym cyklu ochronić. Czasem pod tym, co brzmi jak zarzut, znajduje się tęsknota. Czasem pod milczeniem – lęk przed odrzuceniem, oceną albo poczuciem bycia niewystarczającym.
Terapia par nie polega na ustalaniu, kto ma rację. Bardziej chodzi o stworzenie bezpiecznych warunków, w których można lepiej zobaczyć wzajemne reakcje, ich znaczenie i ich źródła. To jest pierwszy krok do większej jasności, ulgi i odbudowy kontaktu.
Proces konsultacyjny zazwyczaj składa się z kilku etapów:
01/
Najpierw poznaję problem, z którym para się zgłasza.
02/
Następnie zbieram informacje o funkcjonowaniu relacji, jej historii i ważnych momentach.
03/
Kolejnym krokiem jest poznanie indywidualnej historii każdej z osób, tak aby lepiej rozumieć, w jaki sposób kształtował się wzorzec relacyjny i co każda ze stron wnosi do wspólnego cyklu.
04/
Po zebraniu tych informacji umawiam się z parą na sesję informacji zwrotnej. To moment, w którym dzielę się swoim rozumieniem dynamiki relacji oraz tego, jak każda ze stron uczestniczy w cyklu, który razem tworzą. Dokładnie omawiam także, na czym miałaby polegać dalsza praca. Dopiero wtedy podejmujemy wspólną decyzję o rozpoczęciu psychoterapii.
W niektórych sytuacjach rekomenduję terapię indywidualną – jako pierwszy krok albo jako proces równoległy do pracy pary.
Prowadzę również psychoterapię par
w języku angielskim.
Sesja terapii par odbywa się raz w tygodniu lub raz na dwa tygodnie i trwa 50 minut.
Cena sesji:
320 PLN – 50 min | j.pol 🇵🇱
450 PLN – 50 min | j. ang 🇬🇧
W celu umówienia konsultacji proszę o skorzystanie z zapisów online na stronie www.lps.pl
lub kontakt z recepcją Laboratorium Psychoedukacji: lps@lps.pl.
Prowadzę warsztaty stacjonarne dla par w Laboratorium Psychoedukacji:
„Jak być w związku i nie zwariować”
„Jak rozmawiać, żeby się dogadać”
Warsztaty są dla par na różnych etapach relacji. Nie trzeba być w kryzysie, żeby skorzystać. Dla jednych są początkiem przyglądania się związkowi, dla innych ważnym zatrzymaniem się razem.
To, co bywa szczególnie cenne, to obecność innych par. Można zobaczyć, że podobne trudności, napięcia i pytania mają też inni. Często przynosi to ulgę.
Zapisy i najbliższe terminy znajdują się na stronie Laboratorium Psychoedukacji.
Terapia par to proces dostosowany do konkretnej relacji i jej trudności. Warsztaty mają inną formułę: to wspólne doświadczenie grupowe, które łączy refleksję, doświadczenie i przyglądanie się relacji w obecności innych par.
Nie. Wiele par szuka wsparcia nie dlatego, że dzieje się coś skrajnego, ale dlatego, że narasta napięcie, oddalenie albo trudność w rozmowie.
Warsztaty odbywają się stacjonarnie w Laboratorium Psychoedukacji w Warszawie. Zapisy oraz informacje o najbliższych terminach znajdują się na stronie Laboratorium Psychoedukacji.
Sesje prowadzę w języku polskim i angielskim.
Na początku pracy ustalamy wspólnie cele i w trakcie procesu sprawdzamy, czy zmierzamy we właściwym kierunku. Terapia kończy się wtedy, kiedy cele zostały osiągnięte i para czuje, że jest na tyle bezpiecznie ze sobą, żeby iść dalej bez wsparcia terapeuty.
Bardzo często pomysł na terapię wychodzi od jednej strony. Druga bywa niechętna, sceptyczna albo po prostu nie wierzy w terapię. To zrozumiałe: terapia par to zaproszenie obcej osoby do czegoś bardzo prywatnego i intymnego.
Z doświadczenia wiem, że za tą niechęcią często kryją się konkretne obawy. Jeśli partner/partnerka zdecyduje się przyjść, choćby dlatego że widzi jak ważne jest to dla drugiej osoby, zaczniemy od tych wątpliwości. Terapii nie zaczyna się wbrew czyjejś woli.
Tak. Pierwsza konsultacja jest właśnie po to, żeby zobaczyć czy jest między nami kontakt i czy ta forma pracy ma sens dla tej konkretnej pary. Warto jednak wiedzieć, że jedno spotkanie daje obraz wstępny: pełniejsze rozumienie tego, co dzieje się w relacji, wymaga więcej czasu.
Wiele par zgłasza się w momencie zagrożenia rozstaniem. Często dopiero poważny kryzys staje się impulsem do sięgnięcia po pomoc. W takiej sytuacji proponuję najpierw przyjrzeć się dynamice relacji. Lepiej rozumiejąc swoją relację, para może podjąć świadomą decyzję. Czasem jest to decyzja o pracy nad związkiem. Czasem o tym, żeby zakończyć go z większą jasnością i łagodnością.
Piszę o relacjach, bliskości, seksualności i emocjach. O tym, co wraca w gabinecie najczęściej i o tym, czego nie widać, póki nikt nie zapyta.
Po zapisie otrzymasz prezent:
Słownik języka emocji i potrzeb w związku
“Bo ty mnie nigdy nie słuchasz!”
10 “klasyków”, które padają w kłótni i o czym mówią tak naprawdę
